Hakkımda
Çok kalabalık bi ailenin en küçük prensesi olarak merhaba demişim herkese ben,öyle herkes gibi de ağlamamışım gözlerimle bakarken. Şimdi de bu çocuk gülüşlerim işte bu sebepten. Konuşmayı, sohbet etmeyi severim; herkes kelamlarında ve bakışlarında saklıdır çünkü. Öyle çok tartı, kural hesabı yapmam süzerek ayrıştırdığım huylarım yoktur. Arada değildir sevmelerimde nefretlerimde. Uçlarda bi yaşam benimkisi, ya hayatımdasındır ya da başka gezegendesindir zaten. Sadece iki kere şans veririm. Dost dedim mi herşey durur benim için kardeştir çünkü. Ailemdir en kutsalım. Telefon numaralarını ve herkesin ismini ezberlemem. İlişik yaşarım, öyle arada bir eserse bir yerlerden, silersem hafızamda da yer kaplasın istemem. Yapılan iyiliği unutmam.! Ah ettiysem, sadece susarım . Ya cümlelerimin ağırlığından ya da bedduamın tutmasındandır geri çekilmişliğim... ! *En çok karanlığa inanırım. Günün en parlak anı, Gün batımından hemen önceki zamandır çünkü;bilirim aydınlık göz alıcıdır/ışıltı verir herşeye derler, oysa ki gözün bi kere alıştı mı karanlığa herşeyi en net o vakit görürsün. Bu yüzden inanmam her duyduğuma. Ya gözleriyle söyleyene itaat ederim.Ya da böyle cümleleri kulak ardı eder geçer de giderim.
Amine /أمينة !*
Amine /أمينة !*
0 yorum:
Yorum Gönder